Nou daar zat ik dan, meer dan drie uur had ik in de auto gezeten om bij deze BBB te zijn om me drie dagen te laten onderdompelen in de kennis en passie van mijn business coach Veronique, even moest ik slikken en dacht ik heb ik het nu goed verstaan? Ja toch wel want ze herhaalde het nog eens, de woorden moesten even zakken, om ze helemaal binnen te laten komen en te voelen en begrijpen…… BAM ineens voelde ik het tot in mijn tenen. Ze vertelde dat ze vaak gesprekken voert met de mensen in haar coach trajecten (ik) en dat ze tijdens een coach sessie vaak iets verwachten van haar, maar dat ze dan voelt dat je iets heel anders nodig hebt, ik weet dat ik dat nooit heel fijn vind bij haar, op dat moment…. Want even later als ik het dan laat bezinken weet ik dat ze gelijk heeft en ik meer heb aan wat ik niet leuk vind, kan je me nog volgen?

Want wat je wilt, is echt iets heel anders dan je nodig hebt, ik doe het ook tijdens mijn coach sessies, want als ik geef wat ze willen, komt er geen verandering, geen doorbraak.

Ik merk als Veronique mij coached dat ik soms echt hartstochtelijk een hekel aan haar heb en ik hou echt van haar, maar ik kom voor iets anders, net als of je naar de bakker voor een volkorenbrood gaat en je dan thuiskomt met een watermeloen, maar na zoveel jaren weet ik dat je echt soms iets anders nodig hebt dan je wilt….

 

Je moet geen vraag stellen als je het antwoord niet wilt horen

 

Deze is van het zelfde principe, in mijn eigen coach traject bij Veronique heb ik vaak gedacht trut ik wil dit, wat vaak de minst makkelijke (lees kost veel moeite en pijn route) wilde nemen om met mijn bedrijf te gaan doen, ze ging er niet eens op in, redelijk irritant vind ik dat, maar als we dan verder gingen met het coachen dacht ik oh ja dat is ook zo, alleen dan ging mijn brein  met me aan de haal en dacht shit maar dan moet ik dat en dat ook nog eens gaan doen en dan ging ik beren zien, maar Veronique weet me altijd op mijn pad te houden en me het einddoel te laten zien, dus ik volg haar blind, ook al doet het pijn, is het zwaar, want ik weet wat ik er voor terug krijg als ik het gewoon doe. Want wat nodig is doet soms ook gewoon pijn.

 

Herken je dit?

Soms ben je zo bezig met je eigen verhaal, dat je niet meer ziet wat er nog meer kan, of wat je echt nodig hebt en denk je dat je de goede kant opgaat, maar als iemand anders die niet in je verhaal zit, je een andere kant (mogelijkheid) laat zien kan dat al wat doen, maar als iemand je een spiegel voorhoud je denkt oh, weet je verandering doet soms gewoon pijn, bloed, zweet en tranen, daarom is het zo belangrijk wat je echt wilt en je einddoel voor ogen blijft houden, voel je wat ik wil zeggen?

Weet je wat je echt wilt?

Als ik je dit zou vragen, weet je en voel je tot in je buik dan wat je wilt? Vaak durven vrouwen niet meer dromen en voelen wat ze echt zouden willen, wat ze nodig hebben daarvoor vinden ze vaak lastig. Want vaak is het al (te) lang geleden dat ze zichzelf echt belangrijk hebben durven vinden, want door de hectiek, gedoe van alledag vergeten ze zichzelf vaak en komen op plek 100. Mijn coach vroeg een paar jaar geleden wat en wie moet jij loslaten om echt voor jezelf te gaan kiezen?

Van alles flitste er door mijn hoofd, maar toen ik er later over ging nadenken kwam ik erachter dat ik mijn overtuiging en gedachtes moest loslaten, hoe ik dacht dat het moest en wat een ander van mij verwachtte. In heel het verhaal kwam mijn zorg gen terug en overheerste ik wilde het voor iedereen goed doen en zorgen behalve voor mezelf. Maar toen ik ging zitten wat ik nu eigenlijk wilde of nodig had, wist ik het gewoon niet, alles stond altijd in het teken van een ander, kak.

 

Hoe zou jouw ideale dag eruitzien?

En dan bedoel ik niet een vakantie dag hangend in het zwembad of in een hangmat, al is dat natuurlijk wel gewoon super tof 😎 maar hoe zou je willen dat de dag zou verlopen, als je een relatie hebt en kids, wie doet wat, wat verwacht je van de ander en wat doe jezelf, hoe is de verdeling, kom je in deze verdeling ook aan jezelf toe, met bv vriendinnen, sporten, chillen, of is het werk en thuis verdeeld, maar de oplaadmomenten niet? Zeg je ook weleens nee als je partner weer laat thuis is en hij de kids zou ophalen of zou koken, of vang jij alles op? Of zeg je nee tegen je (schoon) moeder of vriendin als die wil langs komen als je eigenlijk in bad zou willen zitten? Of neem je de telefoon op als je er eigenlijk geen zin in hebt, want je wilde gaan sporten, of zeg je nee tegen je baas als hij je vraagt om te komen werken op de vrije dag die je samen met je partner of kinderen zou hebben of alleen, zeg jij nee tegen dat glas rosé, als je met jezelf had afgesproken door de week geen alcohol te drinken? Geef jij aan als het te druk is en je echt tijd nodig hebt om op te laden of ga je als plichtsgetrouwe dame verder?

Dit zijn maar een paar voorbeelden, maar als je jouw ideale dag mag plannen, wat doe je dan, wat zeg je, wat doe je niet, hoe start je dag en hoe eindigt deze, wat heb je nodig en wat niet?

In willen zit iets dwingends naar jezelf toe:

 

Ken je die reclame nog ik wil het, ik wil het, ik wil het, zo’n stampvoetende dame die per se het huis van tante Agaath wil kopen? https://youtu.be/TTcyLVsgTvo

Jaren geleden wilde ik ook zoveel, dat mensen mij aardig, lief, gezellig, energiek, ik wilde me specialiseren tot intensive care verpleegkundige en daarna nog verder als spoedeisende hulp verpleegkundige, daarnaast deed ik nog wat opleidingen want ik wilde groeien en achteraf mijn ouders laten zien dat ze hun hele leven ongelijk hadden toen ze tegen me zeiden je bent een dubbeltje je kan nooit een kwartje worden, dus ik wilde zoveel, Ik ontdekte dat ik veel verwachtingen had van mezelf, heel veel WILDE.

Willen is in dit geval vooral moeten. Ik moest op een bepaalde manier laten zien dat ik wel wat waard was, dat ik wel iemand was.  Dat wilde ik heel graag. Ik wilde graag energiek, spontaan, sociaal, intelligent, ambitieus, succesvol, gelukkig en geliefd zijn.

De basis van die behoefte was vooral aan de buitenwereld laten zien dat het geweldig goed met mij ging, een goede baan, betekenisvol werk, eigen huis als vrouw alleen en falen was geen optie. Ook toen ik ouder werd heb ik nog lang de behoefte gevoeld om maar te laten zien dat ik het goed deed, hard werkte, het erg druk had, mijn eigen broek kon ophouden. Elk nadeel heeft zijn voordeel, maar door de opleidingen die ik gedaan had kwam ik in gesprek met een coach en die zei “wat je wilt is heel duidelijk, maar wat heb je nu nodig”? Jeetje mina daar zat ik dan met mijn mond vol tanden te lachen als een boer met kiespijn. Heel hard begon ik te huilen, mijn bewijsdrang was te groot geworden, ik wilde alleen maar gezien worden en dat mijn ouders zeiden jeetje man wat doe je het goed.

 

Inmiddels ben ik bijna 50 en voel ik meer wat ik echt nodig heb en ja ik val ook nog wel eens in de willen mand, maar heb ik geleerd mezelf steeds de vraag te stellen wil ik dit echt? En natuurlijk ga ik nog weleens in de fout, maar mijn lijf straft dat meteen af, ik slaap dan slecht, heb een opgeblazen buik of pijn in mijn schouders, want voor wie wil je het?

Willen is vaak moeten en dat is altijd een hele slechte motivatie☺

 

Wat heb jij nodig?

Wil jij je geliefd voelen, lekker slapen, je gezonder voelen, rust in je hoofd, minder stress, minder uren werken, meer erkenning of waardering, een arm om je heen, een dikke knuffel, balans in je lijf, een warm bad, of gewoon leren nee te zeggen?

Nu na de vakantie hoor ik vrouwen zeggen ik WIL 5 kilo afvallen, dat kan en wat heb je hiervoor nodig? Dan komt het antwoord vanzelf, gezonder eten, meer bewegen is een goede start, of ik WIL beter slapen, wat heb je hiervoor nodig? Vroeger naar bed gaan, geen zware gesprekken voeren voor het slapen gaan, geen scherm na 1900, een warme douche voor het slapen gaan, of ik WIL vaker nee durven zeggen, wat heb je hiervoor nodig? Voor jezelf durven opkomen, je grenzen durven bewaken, meer zelfvertrouwen, voel je wat ik wil zeggen.

Wat is jouw eerste stap?

Voel eens wat jij allemaal wilt (moet) van jezelf en zet daar de wedervraag naast wat heb je hiervoor nodig, of wat heb je echt nodig? Welke eerste stap heb je nu nodig? Wil je me laten weten wat je met deze blog kan en of je nog iets van mij nodig hebt, ik hoor het graag, wil je me dat laten weten?

PS:

Heb jij je al opgegeven voor de gratis workshop neem weer de regie over jouw leven en gezondheid na de vakantie op 26 augustus? Als jij gaat kijken wat je wilt dan geef ik je wat je nodig hebt😉 opgeven kan hier https://www.zijvitaal.nl/workshop-neem-weer-de-regie/